Zobacz wszytkie serwisy JOE.pl
blogiblog4u.pl blogiblogasek.pl katalog stronwjo.pl avataryavatary.ork.pl czcionkiczcionki.joe.pl aliasydai.pl, ork.pl, j6.pl tapety tapety.joe.pl obrazkiobrazki na NK
Online: ---
zdrowie i choroby nieruchomości na mapie
Blog nie aktywny. Dodaj notkę aby usunąć tą informację oraz reklamy w treści bloga
Harry Potter

obrazeczki

:: ::

Harry Potter

aktorzy z filmu Harry Potter

Maggie Smih



MAGGIE SMITH (profesor McGonagall) jest jedną z największych żyjących aktorek scenicznych i filmowych. Cieszy się powszechnym uznaniem zarówno krytyków, kolegów po fachu, jak i publiczności. To zdobywczyni licznych nagród i wyróżnień, w tym dwóch Oskarów, tytułów CBE i DBE oraz nagrody Emmy za rolę w Mój dom w Umbrii. Tylko ostatnio, za rolę w wysoko ocenianym filmie Roberta Altmana Gosford Park, otrzymała nominacje do Oskara, Złotego Globu i nagrody BAFTA. Niedawno można było zobaczyć Smith w wyreżyserowanym przez Charlesa Dane’a filmie Lawendowe wzgórze, gdzie zagrała z Judi Dench, oraz w filmie Mój dom w Umbrii Richarda Loncraine’a w którym zagrała u boku Chrisa Coopera. Smith po raz pierwszy wystąpiła na scenie Oxford University Drama Society w roku 1952, jej debiut zawodowy miał miejsce w Nowym Jorku, w The New Faces 1956 Revue. Trzy lata później dołączyła do zespołu Old Vic Company i rozpoczęła tryumfalny pochód na scenie teatralnej. W 1962 roku zdobyła nagrodę Evening Standard dla najlepszej aktorki za role Doreen w The Private Ear i Belindy w The Public Eye. Rok później zaczęła pracę z The National Theatre, gdzie u boku Laurence’a Oliviera zagrała Desdemonę w Otello. Kolejne sukcesy to Black Comedy, Panna Julia, The Country Wife, The Beaux Stratagem i Wiele hałasu o nic. Szersza publiczność poznała ją jednak dopiero w 1969 roku, dzięki udziałowi w filmie The Prime of Miss Jean Brodie, za który otrzymała Oskara i nagrodę Society of Film and TV Arts dla najlepszej aktorki. Jej kolejne role filmowe to, między innymi: Podróże z moją ciotką (nominowana do Oskara w kategorii najlepszej aktorki) i Śmierć na Nilu. W 1977 roku Smith otrzymała drugiego Oskara i Złoty Glob za rolę w filmie Neila Simona Suita kalifornijska. Kolejny film z jej udziałem A Private Function w reżyserii Alana Bennetta (zagrała wspólnie z Michaelem Palinem), przyniósł jej nagrodę BAFTA, Złotego Globu, Variety Club Award i piątą nominację do Oskara. Następne sukcesy to filmy: Pokój z widokiem; The Lonely Passion of Judith Hearne (nagroda BAFTA dla najlepszej aktorki); Hook Stephena Spielberga; Zakonnica w przebraniu, Tajemniczy ogród; Ryszard III, Zmowa pierwszych żon; Plac Waszyngtona; Herbatka z Mussolinim (nagroda BAFTA dla najlepszej aktorki), The Last September, Boskie sekrety siostrzanego stowarzyszenia Ya-Ya w reżyserii Callie Khouri, gdzie zagrała wraz z Sandrą Bullock. Pomimo wspaniałej kariery filmowej i telewizyjnej, Smith nie rozstała się z teatrem. Zagrała tytułową rolę w sztuce Hedda Gabler w 1970 roku, zdobyła także drugą nagrodę Variety Club dla najlepszej aktorki za kreację pani Millamant w Way of the World. Jej kolejne dokonania sceniczne, to: Night and Day; Virginia (za rolę w tym przedstawieniu otrzymała Evening Standard Drama Award dla najlepszej aktorki). Wystąpiła także w: The Interpreters; Infernal Machine; Coming in to Land; Lettice and Lovage (Tony Award dla najlepszej aktorki); The Importance of Being Earnest; Three Tall Women (Evening Standard Award dla najlepszej aktorki); A Delicate Balance, Lady in the Van Alana Bennetta i wchodzące wkrótce na afisz The Breath of Life w reżyserii Davida Hare’a. Jej główne role telewizyjne to: Mrs. Silly (nagroda BAFTA dla najlepszej aktorki); Momento Mori; Suddenly Last Summer i Talking Heads: Bed Among the Lentils (nagroda Royal Television Society Award dla najlepszej aktorki). Jednymi z jej najnowszych dokonań telewizyjnych są kreacje w filmach All the King’s Men i David Copperfield. W roku 1970 Smith otrzymała tytuł CBE, w 1990 roku nadano jej tytuł szlachecki i DBS. W roku 1991 otrzymała Hamburg Shakespeare Prize. Aktorka jest członkiem Brytyjskiego Instytutu Filmowego, nagrodzoną ją srebrną nagrodą BAFTA w 1993 roku, jest także doktorem honoris causa uniwersytetów w Cambridge i St. Andrews; jest patronką stowarzyszenia imienia Jane Austen.




                             




 




                    Alan Rickman




 




ALAN RICKMAN (profesor Snape) znany jest na całym świecie ze swoich kreacji w tak różnych filmach jak: To właśnie miłość, Szklana pułapka, Bob Roberts, Dogma i Kosmiczna załoga.. Za role w Rozważna i romantyczna i w Michael Collins otrzymał nominacje do nagrody BAFTA. Nagrodę BAFTA dla najlepszego aktora drugoplanowego zdobył za rolę w filmie Robin Hood: Książe złodziei. Ta sama rola, a także kreacje w filmach Truly Madly Deeply i Close My Eyes przyniosły mu tytuły filmowego aktora roku przyznawanego przez Evening Standard. Aktor wystąpił także w filmie Mesmer, za który otrzymał nagrodę dla najlepszego aktora na montrealskim festiwalu filmowym. Ostatnio wystąpił w Blow Dry; The Search for John Gissing i Play (w reżyserii Anthony’ego Minghella). Rola tajemniczego rosyjskiego mnicha w telewizyjnym filmie Rasputin, przyniosła mu w 1996 roku nagrody Emmy, Złotego Globu i SAG. Inne znaczące filmy telewizyjne, w których zagrał, to: Benefactors; Revolutionary Witness; Spirit of Man; Pity in History; Barchester Chronicles; Busted; Therese Raquin i Romeo i Julia. Rickman jest także reżyserem. Wyreżyserował między innymi sztuki Wax Acts z udziałem Ruby Wax na West Endzie oraz The Winter Guest, wystawianą w West Yorkshire Playhouse i w Almeida Theatre w Londynie. Wyreżyserował także (i wspólnie z Macdonaldem napisał scenariusz) filmową wersję The Winter Guest, w której wystąpiła Emma Thompson. Film ten zdobył trzy nagrody na festiwalu w Wenecji, a nieco później tytuł najlepszego filmu na festiwalu filmowym w Chicago. Rickman znany jest także z ról teatralnych. Jako członek Royal Shakespeare Company, występował między innymi w Niebezpiecznych związkach zarówno na West Endzie jak i na Broadway’u (nominowano go do nagrody Tony), a także w Mephisto; Troilus and Cressida; Jak wam się podoba?; Stracone zachody miłości; Captain Swing i Burza. Rickman występuje jednak głównie na deskach teatrów współczesnych. Zagrał między innymi w Fears and Miseries of the Third Reich w Glasgow Citizens; The Carnation Game i The Summer Party w Crucible Sheffield; Commitments i The Last Elephant w Bush Theatre; Bad Language w Hampstead Theatre Club; The Grass Widow; The Lucky Chance i The Seagull w Royal Court. W National Theatre Rickman występował w Antoniuszu i Kleopatrze, grał też tytułową rolę w Hamlecie w Riverside Studios, w przedstawieniu wyreżyserowanym przez Roberta Sturua, znanego dyrektora teatru Rustaveli w Georgii. Rickman trzykrotnie występował na festiwalu teatralnym w Edynburgu. Grał w The Devil is an Ass i Miarka za miarkę, z którym objechał całą Europę. Przedstawienie Bracia Karamazow, w którym brał udział, wystawiane było w ZSRR. Za kreację w Tango at the end of Winter Yukio Ninagawy, zdobył nagrodę Time Out Award dla najlepszego aktora. Rickman był ostatnio gwiazdą entuzjastycznie przyjętego przedstawienia Noela Cowarda Private Lives, wystawianego na West Endzie. Za tę sztukę otrzymał nagrody Variety Club i Theatre Goers Awards dla najlepszego aktora, nominowano go także do nagrody Oliviera i Evening Standard. Sztuka wystawiana była przy pełnej widowni w Alberty Theatre, a następnie przeniesiono ją na Broadway gdzie Rickamn został za tę rolę nominowany do nagrody Tony dla najlepszego aktora. Po powrocie do Londynu aktor zagrał w filmie To właśnie miłość w reżyserii Richarda Curtissa i Something the Lord Made dla HBO.




                       




             




               Gary Oldman




 




 




GARY OLDMAN (Syriusz Black) powraca w roli Syriusza Blacka, ojca chrzestnego Harry’ego, zbiega z więzienia w Azkabanie. Oldman rozpoczął swoją karierę w roku 1979, kiedy to podjął pracę w londyńskich teatrach. W latach 1985 - 1989 występował wyłącznie w teatrze London’s Royal Court. W roku 1985 londyński magazyn Time Out przyznał mu nagrodę dla najlepszego nowego aktora, wyróżnienie to otrzymał za rolę w sztuce The Pope’s Wedding. W tym samym roku uhonorowano go nagrodą dla najlepszego aktora Koła Londyńskich Krytyków, którą przyznano mu wraz z Sir Anthonym Hopkinsem. Dzięki swej pracy i talentowi Oldman stał się jednym z najbardziej znanych i szanowanych aktorów, wystąpił w filmach Hannibal Ridley’a Scotta, JFK Olivera Stone’a, Prawdziwy romans Tony’ego Scotta, Leon zawodowiec Luca Bessona, Drakula Francisa Forda Coppoli, zagrał także Beethovena w filmie Wieczna miłość. W latach 1997 i 1998 Oldman zagrał główne role w filmach Piąty element, Air Force One i Zagubieni w kosmosie. Dzięki tym tytułom, jak również występowi w Drakuli Coppoli, Oldman znalazł się w gronie nielicznych aktorów, których cztery filmy zajmowały pierwsze miejsca na liście box office. W roku 1995 Oldman wraz z menedżerem i producentem Douglasem Urbanskim założył firmę produkcyjną SE8 Group, która zrealizowała debiut reżyserski Oldmana, film zatytułowany Nic doustnie (Oldman napisał także scenariusz do tego filmu). Film otwierał jubileuszowy, pięćdziesiąty festiwal filmowy w Cannes, a występująca w nim Kathy Burke zdobyła nagrodę dla najlepszej aktorki. Film przyniósł Oldmanowi także prestiżową nagrodę Channel 4 dla najlepszego reżysera na festiwalu filmowym w Edynburgu w 1997 roku. Rok później ten sam film otrzymał nagrody BAFTA dla najlepszego filmu brytyjskiego i za najlepszy scenariusz. Nominowano go także do tej samej nagrody w kategorii najlepszego aktora i najlepszej aktorki. Inne filmy z udziałem Oldmana, to: Sid i Nancy, Nadstaw uszu Stephena Frearsa, Rosencrantz i Guildenstern nie żyją Toma Stopparda, Track 29 Nica Roega i Dennisa Pottera, Criminal Law, Chattahoochee, Morderstwo pierwszego stopnia i Stan łaski. W roku 1999 Oldman był producentem wykonawczym i zagrał główną rolę w wyprodukowanym przez firmę SE8 Group filmie Ukryta prawda, który otrzymał trzy nominacje do Oskara.. Fani serialu telewizyjnego Przyjaciele pamiętają jego gościnny występ w roli aktora alkoholika, za którą był nominowany do nagrody Emmy. Oldman wystąpił także w innych produkcjach telewizyjnych, między innymi Meantime Mike’a Leigh i The Firm w reżyserii nieżyjącego już Alana Clarka. Jego ostatnia rola na dużym ekranie, to rola Jima Gordona w Batman: Początek.




                               




 




 




               Jason Isaacs




JASON ISAACS (Lucius Malfoy) ponownie wciela się w rolę makiawelicznego śmierciożercy Lucjusza Malfoy'a. Rolami romantyka w filmie Rodrigo Garcia Nine lives, w którym zagrał z Robinem Wright Pennem, stłamszonego ojca z przedmieści w Chumscrubber (obydwa filmy miały premierę na festiwalu w Sundance w 2005 r.), po prześmieszną, seksistowską i homofobiczną gwiazdę filmową w filmie Donala Logue’a Tennis Anyonone Isaacs udowodnił wiele razy, że jest jednym z najbardziej zróżnicowanych aktorów swego pokolenia. Właśnie skończył kręcić zdjęcia do komedii Friends with Money z Catherine Keener, Jennifer Aniston, Joan Cusack i Frances McDormand. Wkrótce zacznie kręcić zdjęcia do filmu Good, filmowej adaptacji obsypanej nagrodami sztuki teatralnej, w którym zagra z Hugh Jackmanem. Podwójna rola Kapitana Hooka i Pana Darlinga w filmie Piotruś Pan w reżyserii P.J. Hogana przyniosła mu entuzjastyczne recenzje krytyków. LA Weekly nazwał go "rewelacją", a brytyjski Times napisał, że Isaacs był "po prostu najlepszym Kapitanem Hookiem stąpającym na dużym ekranie." W 2003 roku zadziwił po raz kolejny krytyków swoją kreacją w słodko-gorzkiej komedii Passionada. Wielu krytyków, włącznie z Rexem Reed, porównywało go do "młodego Cary Granta." Rok wcześniej Isaacs zagrał złowrogiego Luciusa Malfoy w hicie kasowym produkcji Warner Bors Pictures Harry Potter i komnata tajemnic. W tym samym roku był nie do poznania jako Kapitan Mike Steel w uznanym przez krytyków hicie kasowym Helikopter w ogniu. Isaacs zagrał także u boku Jackie Chana w roli uprzejmego międzynarodowego szpiega w Smoking, jako podwładny Nicolasa Cage’a w Szyfry wojny w reżyerii Johna Woo, oraz ubrany w rewelacyjną, ozdobioną cekinami suknię bez ramiączek w filmie Słodki listopad gdzie zagrali Keanu Reeves i Charlize Theron. Isaacs pracuje niemal bez przerwy, odkąd wystąpił jako pułkownik William Tavington w filmie Patriota, w którym główną rolę grał Mel Gibbon. Dzięki porywającej kreacji otrzymał nominację do nagrody Koła Londyńskich Krytyków Filmowych. Widzieliśmy go także w filmie Koniec romansu, w hitowym Armageddon, Gra słów, a także śpiewającego i tańczącego w The Last Minute. Wystąpił także w trzech filmach swego przyjaciela reżysera Paula Andersona; thrillerze sci-fi Ukryty wymiar, z Kurtem Russelem w Galaktycznym wojowniku i w brytyjskim kultowym filmie Shopping. Obdarzeni sokolim wzrokiem widzowie mogli zauważyć go w niewielkiej rólce w ostatnim filmie Andersena, Resident Evil. Isaacs zadebiutował u boku Jeffa Goldbluma i Emmy Thompson w The Tall Guy. Aktor nie stroni też od telewizji. Ostatnio wystąpił gościnnie w roli fotoreportera z Belfastu w trzech odcinkach serialu produkcji NBC Prezydencki poker; zagrał tak w pilotowym odcinku produkcji Showtime Brotherhood w reżyserii Philpa Noyca’a. Po ukończeniu prestiżowej szkoły Central School of Speech and Drama w Londynie, Isaacs przez dwa sezony występował w roli Chaza w serialu Capital City, hitowym brytyjskim serialu telewizyjnym o świecie wielkiej finansjery; można też było go zobaczyć w Civvies w reżyserii Lyndy LaPlante; w The Fix Paula Greengrassa, oraz w wielu innych filmach telewizyjnych. Na scenie stworzył niezapomnianą kreację Louisa w przedstawieniu Royal National Theatre, zatytułowanym Angels in America - parts 1 & 2, występował również przy pełnej widowni w Royal Court Theater, Almeda Theater, King's Head, pięciokrotnie brał udział w festiwalu teatralnym w Edynburgu. Isaacs urodził się w Liverpoolu, w Anglii. Uczęszczał na uniwersytet w Bristolu, gdzie studiował prawo, a jednocześnie wyreżyserował lub wystąpił w ponad dwudziestu produkcjach teatralnych. Nie zatraca się w granych przez siebie bohaterach ani nie mówi tak jak oni, wraca do domu w Londynie i próbuje nie zapomnieć jak zazwyczaj mówi do swojej córki by ta mogła rozpoznać go przez telefon.




                       




               Michael Gambon




 




MICHAEL GAMBON (Albus Dumbledore) powraca na ekran w roli Albusa Dumbledora, mądrego i szanowanego dyrektora szkoły w Hogwarcie. Gambon rozpoczynał karierę w teatrze Edwards/MacLiammoir Gate Theatre w Dublinie, w 1963 roku. Był jednym z aktorów National Theatre Company w Old Vic, pracujących pod kierunkiem Lawrence’a Oliviera, wystąpił w licznych przedstawieniach, po czym przeniósł się do Birmingham, gdzie grał Otella. W ciągu minionych 40 lat Gambon zdobył sobie reputację jednego z najlepszych aktorów scenicznych, nagrodzono go nagrodami Olivier za występy w sztukach Alana Ayckbourna A Chorus of Disapproval i The Life of Galileo and Volpone, jest także laureatem nagrody dla najlepszego aktora Evening Standard Award, przyznanej mu w 1995 roku. Miłośnicy filmu znają go z głównej roli w filmie Petera Greenaway’a Kucharz, złodziej, jego żona i jej kochanek, a także z późniejszych Gracz, Dancing at Lughnasa, Plunket and McLeane, The Last September, Jeździec bez głowy Tima Burtona, Informator, High Heels Low Lifes, Charlotte Gray, Gosford Park Roberta Altmana, Droga ku wojnie Johna Frankenheimera, The Actors Conora McPhersona, Angels in America Mike’a Nicholsa i Open Range Kevina Costnera. Być może najbardziej pamiętna rola Gambona to ta z telewizyjnego serialu Dennisa Pottera The Singing Detective, za którą otrzymał nagrodę BAFTA dla najlepszego aktora, nagrodę Broadcasting Press Guild i Royal Television Society. Aktor wystąpił także w serialu BBC Wives and Daughters, a także w znanym filmie Charlesa Sturridge’a Longitude. Ostatnio widzieliśmy go w obrazie Stephena Poliakoffa A Family Tree. Gambon ostatnio wystąpił u boku Lee Evans w sztuce pt. End Game w reżyserii Matthew Warchusa. Gambon grał także między innymi w Makbet, Coriolanus i Otello, w Otherwise Engaged Simona Gray’a, The Norman Conquests Alana Ayckbourna, Just Between Ourselves i Man of the Moment, wraz z Ralphem Richardsonem w sztuce Alice’s Boys, w przedstawieniach Old Times, Wujaszek Wania i Veteran’s Day (wraz z Jackiem Lemmonem). W Royal Shakespeare Company grał główne role w sztukach Betrayal i Mountain Language Harolda Pintera, Close of Play Simona Gray’a, Tales from Hollywood Christophera Hamptona, Sisterly Feelings Ayckbourna i A Small Family Business, a także w Skylight Davida Hare’a (obie sztuki wystawiano zarówno na West Endzie, jak i na Broadway’u). Zagrał także w Ryszardzie III, Otekky, Tons of Money, A View from the Bridge i Unexpected Man Yasminy Reza. Ostatnio aktor zagrał w przedstawieniu Cressida i w sztuce Caretaker na West Endzie, jak również w sztuce Stephena Daldry’ego A Number.




                          




               Ralph Fiennes




                       




RALPH FIENNES (Lord Voldemort) gra jednego z najbardziej przerażających czarnych charakterów literatury - złego Lorda Voldemorta. Początkowo Fiennes studiował malarstwo, jednak wkrótce zdał sobie sprawę, że jego prawdziwą pasją jest aktorstwo. To doprowadziło go do Royal Academy of Dramatic Arts. Po ukończeniu tej szkoły tego samego lata otrzymał angaż do teatru w Regents Park, gdzie zagrał w takich sztukach jak: Noc trzech króli, Sen nocy letniej i Ring Around the Moon. W 1998 roku został członkiem prestiżowej grupy teatralnej Royal Shakespeare Company. Najbardziej godne uwagi role, które przyniosły mu uznanie krytyków, w ciągu dwóch sezonów w tym teatrze, to rola tytułowa w Henryk VI, rola Edmunda w Król Lear, oraz rola Berowne’a w Stracone zachody miłości. W 1991 roku Fiennes otrzymał swoją pierwszą rolę telewizyjną w obsypanym nagrodami miniserialu Główny podejrzany. Debiutem na dużym ekranie była rola Heathcliffa w Wichrowych wzgórzach. Następnie Fiennes zagrał u Petera Greenaway’a w Dzieciątko z Mâcon, ale to właśnie rolą w Wichrowych wzgórzach Fiennes zwrócił uwagę Hollywoodu. Spielberg wkrótce obsadził go w roli nazistowskiego oficera Amona Goethe w przyjętej entuzjastycznie przez krytyków Liście Schindlera. Za tę rolę nie tylko otrzymał nagrodę nowojorskich krytyków dla najlepszego aktora drugoplanowego, londyńskich krytyków dla najlepszego aktora, oraz nagrodę Narodowego Stowarzyszenia Krytyków Filmowych, ale także nominację do Złotych Globów i Oskara. Kolejne jego role przyciągnęły uwagę zarówno widzów jak i krytyków. Zagrał między innymi w Quiz Show Roberta Redforda, zdobywcy Oskara Angielski pacjent, za rolę, w którym otrzymał drugą nominację do Oskara, Oskar i Lucinda, Koniec romansu oraz Czerwony smok. Inne filmy z jego udziałem to: Oniegin, Kropla słońca, Pająk i Pokojówka na Manhattanie. Ostatnio Fiennes zagrał w filmowej adaptacji książki Hojna Le Carré Wierny ogrodnik w reżyserii Fernando Mereilles. Wkrótce będzie można go zobaczyć w The White Countess Mechata Ivory’ego. Fiennes użyczył także swego głosu tchórzliwemu Wiktorowi Quartermaine w Wallace i Gromit: Przekleństwo królika. Zagra także rolę drugoplanową w Chromophobia w reżyserii Marthy Fienes. W grudniu 2002 roku Fiennes roku zagrał Carla Junga w Royal National Theatre w nowej sztuce Christophera Hamptona pt. The Talking Cure w reżyserii Howarda Davies’a. W 2003 roku zagrał w Royal Shakespeare Company tytułową rolę w sztuce Ibsena Brand w reżyserii Adriana Noble’a, a w 2005 roku zagrał Marka Antoniusza w nowej produkcji teatralnej Deborah Warner Juliusz Cezar  




  




 




               Robbie Coltrane




                                       




 




 




ROBBIE COLTRANE (Rubeus Hagrid) powraca na ekran w roli uwielbianego Rubeusa Hagrida, gajowego i nauczyciela w Hogwarcie, a także przyjaciela Harry’ego, Rona i Hermiony. Coltrane jest jednym z najbardziej znanych brytyjskich aktorów filmowych i telewizyjnych. W ciągu ponad 30 lat pracy zdobył wiele nagród i wyróżnień. Aktor zagrał do tej pory w 40 filmach, ostatnio w Ocean’s Twelve: Dogrywka (rola Matusi), a także oczywiście w Harry Potter i więzień Azkabanu, Harry Potter i kamień filozoficzny i Harry Potter i komnata tajemnic. Za udział w pierwszej części serii o Harrym Potterze Coltrane otrzymał nominacje do nagród BAFTA i Koła Londyńskich Krytyków Filmowych w kategorii najlepszego aktora drugoplanowego, a także nagrodę dla najlepszego filmowego szkockiego aktora. Inne filmy, w których zagrał ostatnio to: Z piekła rodem Allena i Alberta Hughesów; filmy o przygodach Bonda Świat to za mało i Goldeneye, w których grał rolę Walentina Żukowskiego; wyprodukowany przez Warner Bros List w butelce; a także w Kumpel; The Pope Must Die; Henryk V; Niech się dzieje co chce; Absolute Beginners; Defense of the Realm; Mona Lisa i Uciekające zakonnice, za który w roku 1991 nagrodzono go komediową nagrodą imienia Petera Sellersa. Coltrane jest prawdopodobnie najbardziej znany z roli Fitza w niezwykle popularnym, nie tylko w Wielkiej Brytanii, serialu Cracker. Trzy sezony tego serialu zdobyły rozliczne nagrody, w tym dwie nagrody BAFTY w kategorii najlepszego serialu, w latach 1996 i 1997; nagrodę Royal Television Society dla najlepszego serialu; Broadcasting Press Guilds Award dla najlepszego serialu w 1993 i amerykańską nagrodę Cable Ace dla najlepszego filmu lub serialu. Sam Coltrane otrzymał liczne nagrody za rolę sprytnego, inteligentnego policyjnego psychologa Fitza, którego gra w tym serialu. Zdobył trzy razy z rzędu nagrodę BAFTA dla najlepszego aktora telewizyjnego (w latach 1994, 1995 i 1996); nagrodę dla najlepszego aktora telewizyjnego Broadcasting Press Guilds Award w roku 1993; nagrodę Silver Nymph Award dla najlepszego aktora podczas Monte Carlo Television Festival w 1994 roku; nagrodę za najlepszą rolę męską Royal Television Society za rok 1994; nagrodę FIPA dla najlepszego aktora, a także nagrodę Cable Ace dla najlepszego aktora w filmie lub serialu telewizyjnym. Niedawno Coltrane wystąpił w ostatnim odcinku niezwykle popularnego serialu komediowego Frasier. Zagrał także (oraz był producentem wykonawczym) w uznanym przez krytyków mini serialu dla telewizji ITV pt. The Planman. Coltrane zadebiutował w przedstawieniu Slab Boys, wystawianym przez Traverse Theatre w roku 1978, po czym na początku lat osiemdziesiątych minionego wieku pojawił się w serii komedii Alfresco, Kick up the Eighties, Laugh I nearly Paid my Licence Fee i Saturday Night Live. Gościnnie wystąpił w licznych serialach telewizyjnych, takich jak Comic Strip, Czarna żmija III; Czarna żmija, Boże narodzenie. Nominowano go do nagrody BAFTA w kategorii najlepszego aktora za rolę Danny’ego McGlone’a w filmie Tutti Frutti Tony’ego Smitha.




                     




                     Clemence Poesy




                   




CLÉMENCE POÉSY (Fleur Delacour) gra Fleur Delacour, uczennicę Szkoły Magii dla Dziewcząt w Beauxbatons. Fleur będzie musiała zmierzyć się w Turnieju Trójmagicznym z Harry’m Potterem, Cedrikiem Diggory’m i Wiktorem Krumem. Dla angielskich widzów Poésy jest prawie że członkiem rodziny królewskiej. Pamiętają bowiem jej porywającą kreację Marii Królowej Szkotów w mini serialu produkcji BBC Gunpowder, Treason & Plot, w reżyserii Gilliesa MacKinnona, w której zagrała u boku Roberta Carlyle’a. Rola w Gunpowder, Treason & Plot była pierwszą dużą rolą francuskiej gwiazdy w języku angielskim. Poésy dostała szansę udowodnienia, że może osiągnąć sukces poza Francją i w innym języku. Jest jedną z bardzo niewielu francuskich aktorów, którzy są w stanie używać różnych rejestrów i dialektów angielskiego grając płynnie jedna po drugiej najpierw rolę powściągliwej królowej, która otrzymała francuskie wykształcenie, a następnie pełną wigoru amerykańską nastolatkę. Po zakończeniu zdjęć do Harry Porter i Czara Ognia, Poésy poleciała do Pragi by zagrać w filmie Revelations, nowym serialu produkcji NBC w reżyserii Lilii Zanuck, w którym zagra u boku Billa Pulmana i Nataschy McElhone. W tym współczesnym serialu luźno opartym na Księdze Objawień Nowego Testamentu Poésy, niewinnie wyglądająca blondynka, gra dwie mroczne role, między innymi niemoralnego upadłego anioła. Mimo tego, że jej aktorska kariera kwitnie poza granicami jej kraju, młoda francuska gwiazda zaplanowała udział w kilku projektach we Francji w 2005 roku. Wśród nich znajdują się Mon Prisonnier historyczny film w reżyserii Laurenta Bouhnika (24 Hours in the Life of a Woman) u boku Louisa Garrela (Marzyciele) i Françoisa Berléanda oraz Les Animaux Domestiques, w którym zagra główną rolę. Będzie to historia miłosna, z lekko drwiącym spojrzeniem na świat programów typu reality. Film wyreżyseruje wschodzący francuski talent Eric Forestier. We Francji Poésy jest już powszechnie znana. Zagrała w wielu filmach entuzjastycznie przyjętych przez krytyków. W 2002 roku zagrała główną rolę kobiecą w filmie Niny Grosse pt. L’Été d’Olga, a także zagrała Magalię Rozet, córkę Carole Bouquet w Nie ma róży bez kolców w reżyserii Francisa Pallau. Duże uznanie przyniosły jej role w filmach telewizyjnych i mini serialach. W 2002 roku zagrała w serialu La Vie Quand Męme Francisa Pallau, znanym także jako Life After All w międzynarodowej wersji, oraz w Tania Boréalis Patrice’a Martineau. Poésy zagrała w wielu filmach, zaczęła przygodę z aktorstwem w bardzo młodym wieku, kiedy to grała na scenie w sztukach Etienne’a Guicharda Le Dragon i w Mai ‘45 Mai ’95. Mimo tego nadal czuje, że jeszcze wiele musi się nauczyć. Niedawno została przyjęta do Conservatoire National najbardziej prestiżowej szkoły aktorskiej we Francji.




                     




               Robert Pattinson




 




ROBERT PATTINSON (Cedric Diggory) dołącza do obsady w roli przewodniczącego samorządu uczniowskiego Hogwartu i reprezentanta szkoły w Turnieju Trójmagicznym. Dziewiętnastoletni Pattison rozpoczął karierę aktorską niedawno grając Uli Edela w Sword of Xanten, u boku Sma Westa i Benno Furmanna. Robert był członkiem Barnes Theatre Group, gdzie grał główną rolę George’a Gibbsa w Our Town Thorntona Wildera. Zagrał także Lorda Evelyna Oakleigha w Anything Goes Cole’a Portera, Aleca w Tess. Ostatnio zagrał Malcolma w Makbecie w OSO Arts Centre.




                   Matthew Lewis




 




Piętnastoletni MATTHEW LEWIS (Neville Longbottom) powraca w roli Nevilla Longbottoma, wiernego przyjaciela Harry’ego Pottera . Matthew gra odkąd skończył pięć lat, kiedy to zapisał się do amatorskiego klubu aktorskiego. Zaproponowano mu rolę Neville’a po tym jak wziął udział w otwartym castingu w swoim rodzinnym mieście Leeds. Matthew zagrał w wielu serialach telewizyjnych, między innymi Heartbeat, City Central, Where the Heart Is, Sharpe, Emmerdale, Dalziel and Pascoe i Some Kind Of Life. Kiedy Matthew nie jest zajęty na planie filmowym lubi spędzać czas spotykając się z przyjaciółmi, czytając i pisząc opowiadania, słuchając muzyki rockowej, grając w gry komputerowe i uprawiając sport, zwłaszcza golf. Matthew był także członkiem Kadetów Powietrznych, lecz ostatnio zaczął interesować się filmoznawstwem. Jest zagorzałym fanem piłkarskiej drużyny w Leeds.




                   Kaite Leung




Osiemnastoletnia KATIE LEUNG (Cho Chang) dołącza do obsady w roli rozgrywającej na pozycji szukającego drużyny Puchonów i obiektu zachwytów ze strony Harry’ego. Jest to pierwsza profesjonalna rola Katie w filmie fabularnym. W lutym 2004 roku Katie pokonała w otwartym castingu do roli Cho Chang 5000 innych dziewcząt. Wcześniej nigdy nie grała nigdzie, ani nie ćwiczyła w tym kierunku. Przez przypadek jej ojciec zobaczył ogłoszenie o castingu na telewizyjnym kanale chińskim. Katie pomyślała, że udział w castingu mógłby być dobrą zabawą i zdecydowała się spróbować swojego szczęścia, chociaż tego akurat dnia miała większą ochotę na zakupy niż na casting. W dniu castingu Katie stanęła w kolejce tysięcy młodych dziewczyn zdeterminowanych by wygrać rolę Cho Chang. Po pierwszym przesłuchaniu była bardzo zaskoczona, gdy dowiedziała się, że kierownik obsady chciałby by wzięła udział w dalszych przesłuchaniach. Była bowiem przekonana, że bez wcześniejszego doświadczenia aktorskiego nie miała szans na otrzymanie tej roli. Po kolejnych przesłuchaniach i próbach ekranowych zadzwoniono do matki Katie z informacją, że Katie została wybrana do roli Cho Chang w filmie Harry Potter i Czara Ognia. Katie uwielbia muzykę. Słucha wszelkiego rodzaju muzyki, między innymi R&B, pop, rock, hip hop, a także gra na pianinie.




  




               Stanislav Ianevski




Dwudziestoletni STANISLAV IANEVSKI (Wiktor Krum) urodzony w Bułgarii od czterech lat uczęszcza do brytyjskiej szkoły z internatem. W poszukiwaniu kandydata do roli Kruma, kierownik obsady Fiona Weir odwiedziła jego szkole i przez przypadek podsłuchał jak Stanislav rozmawiał z kolegami na korytarzu. Zapytała kierownika departamentu dramaturgii czy Stanislav chciałby wziąć udział w castingu do roli Wiktora Kruma. Po pierwszym przesłuchaniu Stanislav znalazł się na liście najlepszych kandydatów, ale ze względu na wcześniejsze zobowiązania, nie był w stanie wziąć udziału w drugim etapie przesłuchań. Założył więc, że jego szanse wygrania castingu znacznie zmalały. Stanislav otrzymał drugą szansę na przesłuchanie i znowu znalazł się w ścisłej czołówce kandydatów. Chociaż nigdy zawodowo nie grał, aktorstwo wpisane jest w jego rodzinę i kierownik obsady rozpoznała jego naturalny talent. Stanislav ponownie spotkał się z kierownikiem obsady, a następnie poproszono go na spotkanie z reżyserem Harry Potter i Czara Ognia Mike’m Newellem. Po tym spotkaniu zaproponowano mu rolę Wiktora Kruma. Poza planem filmowym, podobnie jak grany przez niego bohater, Stanislav lubi uprawiać różne sporty, między innymi tenis, futbol, rugby, lekkoatletykę i pływanie.




  




                    Tom Felton




 




Osiemnastoletni TOM FELTON (Draco Malfoy) powraca w roli arcywroga Harry’ego Pottera, należącego do domu Ślizgonów Draco Malfoy’a. Od dziewięciu lat Tom jest zawodowym aktorem. Po raz pierwszy pojawił się na dużym ekranie w roku 1996, grał rolę Peagreena w filmie Pożyczalscy Petera Hewitta. W 1999 roku zagrał u boku Jodie Foster, w roli jej syna, Louisa, w filmie Anna i król. Tom występował także w brytyjskich serialach telewizyjnych: Bugs, w którym grał rolę Jamesa, i w Second Sight, gdzie występował jako Thomas Ingham u boku Clive’a Owena. Wystąpił także w dwóch przedstawieniach radiowych BBC, jako Ioeth w Czarnoksiężniku z Ziemiomorza i Herkules w Here’s to Everyone. Tom dał się zauważyć po raz pierwszy w 1995 roku, kiedy to wystąpił w licznych reklamach telewizyjnych. Tom jest zapalonym wędkarzem i uwielbia łowić ryby jak tylko nadarza się okazja.




  




 




                   Rupert Grint




Siedemnastoletni RUPERT GRINT (Ron Weasley) po raz kolejny gra najmłodszego z braci Weasley’ów i najlepszego przyjaciela Harry’ego Pottera. Chociaż rola Rona w Harry Potter i kamień filozoficzny była debiutem w świecie filmowym, dzięki wrodzonemu talentowi Rupert zyskał sobie uznanie zarówno krytyków, jak i publiczności. Otrzymał nawet nominację do nagrody Koła Brytyjskich Krytyków Filmowych, w kategorii najlepszego debiutu. Po ukończeniu zdjęć do pierwszej części przygód Harry’ego Pottera, Rupert wystąpił u boku Simona Callowa i Stephena Fry w filmie Petera Howitta Thunderpants. Zagrał także, oczywiście, w kolejnych częściach cyklu o Harrym Porterze: Harry Porter i komnata tajemnic i Harry Potter i więzień Azkabanu. Rupert jest najstarszym spośród pięciorga rodzeństwa i twierdzi, że jest bardzo podobny do granego przez siebie Rona, między innymi w tym, że nosił często po kimś ubrania, oraz, że tak jak Ron uwielbia słodycze. Przed obsadzeniem go w roli Rona Rupert grywał w szkolnych przedstawieniach i w sztukach wystawianych przez miejscowe kółko teatralne. Wcielał się między innymi w postać gangstera Roostera w sztuce Annie, Rumplestiltskina w Bajki Grimmów, oraz wystąpił też w adaptacji Piotrusia Pana. Odkąd widzowie zobaczyli go po raz pierwszy siedem lat temu w roli uroczego i przezabawnego najmłodszego syna Wesleyów Rupert bardzo urósł. Teraz jest już dojrzałym, siedemnastoletnim młodym człowiekiem. Kiedy nie jest na planie filmowy, często go można spotkać na polu golfowym.




  




                Daniel Radcliffe




Szesnastolatek, DANIEL RADCLIFFE (Harry Potter), po raz kolejny wcielił się w postać młodego Harry’ego Pottera, w czwartej części przygód młodego czarodzieja pt. Harry Potter i Czara Ognia. Rola nastoletniego czarodzieja przyniosła Danielowi światowe uznanie i sławę. W lutym 2002 roku otrzymał za nią nagrodę Variety Club w kategorii najlepszego brytyjskiego debiutanta. Dwa miesiące później został laureatem prestiżowej włoskiej nagrody David Di Donatello Award, przyznanej mu za doskonałe wcielenie się w rolę Harry’ego oraz za wkład, jaki wniósł w rozwój kinematografii. Daniel po raz pierwszy wystąpił w telewizji, w grudniu 1999 roku, grając młodego Davida Copperfielda w entuzjastycznie przyjętej przez krytykę telewizyjnej produkcji BBC. Reżyserem filmu był Simon Curtis, wystąpiła w nim także Maggie Smith, z którą Daniel spotkał się później na planie filmu Harry Potter i kamień filozoficzny (aktorka wcieliła się w postać profesor McGonagall). Radcliffe zadebiutował na ekranie kinowym w roli syna Jamie Lee Curtis i Geoffrey’a Rusha w filmie Johna Boormana Krawiec z Panamy. W listopadzie i grudniu 2002 roku gościnnie wystąpił w kilku wystawień nagrodzonej Olivierem sztuku The Play What I Wrote, w reżyserii Kennetha Branagha, wystawianej na londyńskim West Endzie przez zespół Wyndhams Theatre. W wolnym czasie Daniel ogląda filmy i słucha muzyki, zwłaszcza w wykonaniu brytyjskich zespołów rockowych i niezależnych.




                         


Głosuj (0)
obrazeczki.szalowe 12/07/2007 16:58:34 [Powrót] Komentuj